پرده کروماکی و تاریخچه ی آن

استودیو کروماکی
کروماکی

پرده کروماکی چیست؟

پرده کروماکی یا همان پرده سبز باعث تغییرات زیادی در صنعت فیلم و سریال سازی و به طور کل صنعت تصویر شده است.

از کیفیت دوربین های فیلم برداری گرفته تا گریم بازیگران و کیفیت صدای فیلم و … .

اما یکی از مهم ترین تغییرات و پیشرفت های صنعت فیلم سازی در زمینه ی جلوه های ویژه بوده است.

در گذشته برای شبیه سازی یک صحنه با صرف هزینه ی کم و بدون نیاز به تجهیزات پیشرفته، تنها راه ممکن ،

استفاده از چاپ تصاویر منظره های مورد نظر بر روی یک عکس بزرگ و قرار دادن در بک گراند بازیگران یا مجریان تلویزیونی بود.

اما امروزه با پیشرفت تکنولوژی و پیشرفت صنعت سینما ، استودیو های کروماکی اختراع شده اند.

که با استفاده از یک پرده سبز در پشت صحنه ، میتوانند به وسیله نرم افزارهای خاصی آن پرده سبز رو تبدیل به هر منظره ای که میخواستند بکنند.

این پرده سبز را در سینما با اسم پرده کروماکی (chroma key)میشناسند و به آن تکنیک کروماکی نیز میگویند.

در عمل کروماکی تکنیکی است که که دو عکس یا فیلم را با هم ترکیب میکند.

پرده کروماکی و کاربردهایش

از کاربرد های تکنیک کروماکی میتوان در ساخت فیلم سینمایی ،ساخت بازی های ویدیویی ، موشن کپچر،

آتلیه های عکاسی و هر چیز دیگری که میخواهند بک گراند تصویر را حذف و از یک بک گراند دیگر استفاده کنند.

از جمله مزیت های مهم استفاده از کروماکی که هر کارگردانی را ترغیب به استفاده از آن میکند،

میتوان به کاهش هزینه ها و زمان را اشاره کرد.

دیگر نیاز نیست برای استفاده از یک منظره خاص در هزاران کیلومتر دورتر ،

بیشتر بخوانید
کروماکی و رنگ های مختلف

تمام عوامل صحنه را به آن جا برد.

با استفاده از یک عکس مناسب از آن منظره میتوان در هر جایی که هستید .

و با کمک یک پرده سبز یا همان کروماکی به فیلم برداری یا عکس برداری خود بپردازید.

یکی دیگر از مزایای این تکنیک این است که شما پس از تولید میتوانید با صرف هزینه و زمان کم رنگ دکور یا صحنه را عوض کنید .

و دیگر نیاز نیست به خاطر عوض کردن رنگ یک شی در فیلم یا عکس دوباره از اول اقدام به فلم برداری کنید

یا اینکه مجبور شوید از خیر عوض کردن رنگ آن شی بگذرید.

بلکه میتوانید با صرف هزینه و وقت کم در کامپیوتر ، رنگ مورد علاقه ی خود را به آن شی اضافه کنید ،

البته در صورتی که از تکنیک کروماکی استفاده کرده باشید.

حال که کمی در مورد کروماکی دانستید و کاربردهای آن را فهمیدید به سراغ تاریخچه ی آن میرویم.

عوامل پشت صحنه

تاریخچه ی کروماکی

تکنیک پرده کروماکی یا همان پرده سبز سال ها قبل از این که اختراع شوند به طور غیر رسمی مورد استفاده قرار میگرفتند.

جورج آلبرت اسمیت(George Albert Smith) نویسنده و کارگردان انگلیسی

برای اولین بار در سال ۱۸۹۸ در فیلم هایش از روشی قدیمی و مشابه برای جایگزینی تصویر پشت سکانس ها وبازیگرانش استفاده کرد.

ادوین سوتر پورتر در سال ۱۹۰۳ از این تکنیک در فیلم سینمایی سرقت قطار بزرگ استفاده کرد

که در آن با استفاده از این روش صحنه ای را پشت پنجره ای مشکی جایگزین کردند

که برای زمان خود تکنولوژی بسیار عجیب و شگفت انگیزی بود.

بیشتر بخوانید
کاربرد فوتیج در فیلمبرداری با پرده کروماکی چیست؟

در این تکنیک نور زیادی به کاراکتر ها میدادند و زمینه تیره باقی می ماند.

دو نسخه از فیلم تهیه می کردند و یکی از آنها را بر روی نگاتیو پر کنتراست ظاهر میکردند

و در نتیجه در لابراتوار سعی می کردند به یک تصویر کاملا با مناطق کاملا سفید و کاملا سیاه دست پیدا کنند.

مناطقی که قرار بود نمایش داده شود و به آنها نور تابیده شده بود در نگاتیو به مناطق کاملا سفید تبدیل می شدند

و زمینه یا قسمت هایی که قرار بود حذف شوند مشکی باقی می مانند.

با این روش عملا به یک ماسک می رسیدند و بعدا در مرحله نهایی این دو نگاتیو بر روی هم قرار می گرفتند

و قسمت های مشکی، محتویات فیلم اصلی را ماسکه می کرد.

بعد از به روی کار آمدن فیلم های رنگی استفاده از این رفته رفته کمرنگ تر شد.

در سال ۱۹۲۰ والت دیزنی با گذاشتن صفحه ای سفید به عنوان پرده کروماکی در پشت بازیگرانش اولین انیمیشن-فیلم

رو به نام کمدی های آلیس(Alice Comedies ) تولید کرد.

کروماکی چگونه پیشرفت کرد

این بار تمام مراحل قبل با یک پرده سفید تکرار می شد

اما با پروسه ای برعکس. یعنی زمینه سفید میشد و عناصری که باید باقی می ماندند مشکی

و در آخر یک کپی معکوس شده از نگاتیو برای ماسک تهیه می شد.

در این روش به اطلاعات ماندگاری بیشتری بر روی نگاتیو پیدا میکردند.

پس از پیدایش فیلم های رنگی،داستان جایگزینی تصاویر کمی تغییر کرد.

استفاده  از نگاتیوهای پوشیده شده از بلورهای حساس به طیف های رنگی و فرکانس های تعیین شده نور

بیشتر بخوانید
چگونه عکس های بهتری از محصولات بگیریم؟

و استفاده از لامپ های بخار سدیم برای نورپردازی زمینه،که توسط شخصی به نام

پترو ولاهوز اختراع شد ،رایج شد.

و این آغازی تازه در استفاده از پرده سبز یا پرده کروماکی بود.

پترو ولاهوز در سال ۱۹۶۴ برای تکمیل این تکنیک موفق به دریافت جایزه اسکار شد.

روش کار به این شکل بود که نگاتیو به طیف زرد رنگ ناشی از لامپ بخار سدیم حساس بود

و مناطق سفید را زرد و با فرکانسی مشخص ثبت می کرد و

در فرآیندهای ظهور این رنگ زرد به رنگ برنزی تبدیل می شد

و طی فرآیند شیمیایی دیگری هر چیزی که برنزی بود تقریبا سفید می شد

و بقیه قسمت ها هم مشکی، بعد از آن فیلم دوباره نگاتیو می شد

و ماسک بدست آمده را دوباره بر روی فیلم اصلی می انداختند

و بقیه مراحل مانند قبلی ها اجرا میشد.

پرده کروماکی

این تکنیک موفق ترین تکنیک کروماکی در آن زمان بشمار می رفت

و بسیاری از شاهکارهای بزرگ سینمایی مانند بن هور، دزد بغداد و پیر مرد و دریا، نتیجه استفاده از همین تکنیک بودند.

اما باز هم تمام این روش ها حتی نزدیک به چیزی که امروز با تکنولوژی های پیشرفته انجام میشود هم نبودند.

در اوایل سال ۱۹۷۰ شبکه های تلویزیونی آمریکا و انگلیس برای اخبار و برخی برنامه های دیگر از روش مشابه امروزی یعنی استفاده از پرده سبز یا پرده کروماکی و جایگزنی تصاویر در پشت اخبار گو استفاده کردند و بعد از آن آرام آرام این روش به شکل امروزی در صنعت سینما و تلویزیون جا افتاد.

نوشتهٔ بعدی
کروماکی در فیلم ها و هنرمندان بزرگ این عرصه
نوشتهٔ پیشین
کروماکی و رنگ های مختلف

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

این مطلب و به اشتراک بزارید

فهرست